W Stanach nie miałem rodziny, nie musiałem udawać. Byłem tym, kim byłem. Zacząłem pracować – uczyłem tańca dzieci przy polskiej parafii, wszyscy rodzice wiedzieli, że jestem gejem. Nikomu to nie przeszkadzało. Ci sami Polacy, ale inna mentalność.

6 lat temu zawarłem ze swoim partnerem związek cywilny. Kiedy przyjechałem do Polski,
pokazaliśmy album ojcu. Ojciec dumny, gratulował. Brat też.

Czy żałuję, że wyjechałem z Polski? Żałuję, że nie miałem możności życia w moim kraju, wolnym kraju, jako gej i być traktowanym jak każdy inny człowiek.

Daleki, egzotyczny temat

Elżbieta, Płock: Po raz kolejny zakochałam się w kobiecie. Nie mogłam pracować, źle się z tym czułam. Chciałam wyleczyć się z tej miłości. Wyrzucić to z siebie, odrzucić. I znów żyć tak, jak żyłam.
Nie miałam z kim o tym porozmawiać – wybór padł na psychologa. Firma z polecenia, renomowany warszawski ośrodek, terapeuci szkoły gestalt.

W ciągu 15 spotkań przez większość czasu rozmawiałyśmy o moim zakochaniu się w kobiecie, mimo to podczas całej terapii słowo „homoseksualizm” padło może dwa razy, a słowo „lesbijka” ani razu. Pani psycholog unikała tego tematu. Zapytała mnie co prawda, jak czułam się w obecności mężczyzn.

Mam 39 lat, męża i moje małżeństwo z boku może wyglądać na udane. Między mną a mężem jest przyjaźń, ale nie ma żadnej bliskości. Na tej podstawie terapuetka orzekła, że z całą pewnością nie jestem homoseksualna. A ja o niczym innym nie myślałam, tylko żeby poznać inne kobiety, które mają takie same przeżycia i doświadczenia. Jeszcze nie uświadamiałam sobie tego, że jestem lesbijką, nie umiałam tego nazwać i zapytać: „Czy ja jestem homoseksualna?”

To nie było moje pierwsze zakochanie się w kobiecie. Pierwszy raz zakochałam się w koleżance na studiach. Wtedy wybiłam to sobie z głowy. Później też. Bałam się nawet myśleć o tym, że mogłabym realizować moje potrzeby.

Przez całe lata nie dopuszczałam tego do siebie. Nie znałam żadnej osoby homoseksualnej. W rodzinie nigdy się nie mówiło na ten temat. Bardzo daleki, egzotyczny temat, coś co właściwie nas nie dotyczy. A jednak… Dziwi mnie to, że pani psycholog nie zwróciła na to uwagi. Zachowywała się tak, jakby nie słyszała tego, co mówiłam. Nie widziała lub nie chciała zobaczyć we mnie osoby homoseksualnej.

Wyleczyłam się z mojej miłości do kobiety, ale zdecydowanie nie podczas terapii. Powiedziałam kobiecie, w której byłam zakochana wprost, co czuję. Zaskoczyło ją to, powiedziała, że mnie lubi, ale nie było z jej strony żadnej zachęty i nie odzwierciedliła moich uczuć i tak była dla mnie nieosiągalna. Dla niej też pewnie była to sytuacja trudna, może niezrozumiała.

Posted by Ola, on 18-12-2008 14:09, 1. ;( Nie powinno to nikomu przeszkadzać, każdy ma prawo do szczęścia ;) ale boli mnie to ze moj były chlopak okłamywał mnie i ukrywał przede mna coś takiego...jest mi przykro ale zrobić nic nie moge, mam nadzieje, że bedzie szcześliwy i Wy też bedziecie ;) pozdrawiam   » Report this comment to administrator » Odpowiedz... Posted by Krystian Jacobson, on 28-03-2008 14:53, 2. homoseksualizm to nie jest zboczenie! Uważam że jesteście w błędzie, pisząc że jesteśmy chorzy. Homoseksualizm to nie jest choroba.  Pozdrawiam ciepło. Krystian Jacobson  Fotografamator komunikacji miejskiej z Gdańska.   » Report this comment to administrator » Odpowiedz... Posted by Krzysiek, on 17-02-2008 10:51, 3. leczenie z homoseksualizmu Mój tata nasłuchał się o tym, że można wyleczyć z homoseksualizmu i teraz mnie bije, jestem posiniaczony i poobcierany, bo nie chce sie leczyć- a prawda jest taka, że tego nie da sie wyleczyć, tak jak nie da sie wwyleczyc heteroseksualizmu. Niech Ci, którzy głoszą brednie o leczeniu z homoseksualizmu zdadzą sobie sprawę z tego na jaki koszmar skazują mnie i innych ludzi.   » Report this comment to administrator » Odpowiedz... » See all 1 replie(s) Posted by aaa, on 19-01-2008 09:14, 4. "poszukiwanie siebie" Kilka dni temu podczas kłótni z rodzicami wyznałam, że jestem lesbijką. Ojciec stwierdził, że z pewnością "poszukuję siebie", że jestem za młoda (mam prawie 17 lat) itd. Wczoraj był u psycholożki, żeby załatwić mi "terapię", ale jakoś po powrocie nic o leczeniu nie wspominał, więc może ta pani wytłumaczyła mu, że to nie ma sensu...   » Report this comment to administrator » Odpowiedz... Posted by michał, on 16-12-2007 22:50, 5. heh Mi psychiatra powiedział że ma kryzys wieku dojrzewania. Hmm mam chłopaka już 3 lata jesteśmy razem szczęśliwi. Coś długo trwa ten "kryzys"   » Report this comment to administrator » Odpowiedz...